...............ΜUSIC bodies

Μέχρι να ξαναβρεθεί λόγος, τα λέμε!

2010-08-04T15:38:00.000+03:00

κλείνουμε για διακοπές
κλείνουμε για να βρούμε λόγο ύπαρξης ίσως
όπως και να έχει κλείνουμε για να βρούμε
αυτά που θέλουμε στην on-line ζωή...

φιλιά!

λόστ μπόντις @ μουσικά κύματα νέα μάκρη 18/07/10

2010-07-20T17:36:00.000+03:00

γελάστε...γελάστε πολύ! λοστ μπόντις @ Ν.Μάκρη 18/07/10

2010-07-20T17:26:00.000+03:00

Little Superstar

2010-07-04T11:03:00.002+03:00

Gogol Bordello MUsiC

2010-06-25T14:50:00.000+03:00

Lost Bodies Live@ΜΟΥΣΙΚΑ ΚΥΜΑΤΑ 18/07/10 Νέα Μάκρη

2010-06-14T14:04:00.000+03:00

Οι "Πολιτιστικές Απόπειρες" και ο Δήμος της Νέας Μάκρης
παρουσιάζουν για 6η συνεχή χρονιά την Κυριακή 18 Ιουλίου

Rock/Metal festival «Μουσικά Κύματα» 2010

ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ & ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ
(ΠΡΩΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΑΣΗ) ΛΕΩΦ. ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ 196

Είσοδος: 5 euro Ώρα έναρξης: 17:00

mama

2010-06-13T20:20:00.001+03:00

μία γεύση από Θανάση 31/05/10 Θέατρο Πέτρας

2010-06-04T15:15:00.002+03:00

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ @ Θέατρο Πέτρας 31/05/10

Πολυφωνικό Τραγούδι-Συναυλία 05/06/10 θέατρο Πέτρας

2010-06-01T14:01:00.001+03:00

η πιο γενναιόδωρη πολυφωνική σύναξη του μεγάλου ταξιδιού των φωνών. μια μεγάλη γιορτή πολυφωνίας στο έμπα του καλοκαιριού

...ΑΝΤΑΜΩΝΟΥΜΕ!
οι φωνές της πέτρας σμίγουν στην Πέτρα
φωνές που κομίζουν τα βουνά, τα ποτάμια, την αντάρα, το αχολόι των ανέμων
φωνές κατοικημένες από έρωτες και ξενιτιές
φωνές πολύχρωμες, πολύτροπες, πολύγλωσσες
φωνές πολύφωνες που σμίγουν για να ταξιδέψουν σαν πουλιά
ένα σμάρι φωνών που σμίγει την Άπειρο Ήπειρο, τα Βαλκάνια, τη Μεσόγειο, τον Καύκασο
στα χνάρια της παλαιότερης μουσικής κληρονομιάς
στα ίχνη του πιο σύγχρονου αξιακού περιεχόμενου
εκεί που το ατόφιο, το αυθεντικό, το απέριττο σμίγουν με το σφρίγος και το ρίγος
ανασταίνοντας τα κοινά τόπια της παράδοσης με τους γείτονες λαούς
με τραγούδια και χορούς που μας θέλουν όλους μαζί για να υπάρξουν, για να υπάρξουμε
δεκαπέντε αυθεντικοί πολυφωνικοί όμιλοι, ηπειρώτικες ζυγιές, χορευτικοί όμιλοι!

προπώληση εισιτηρίων - στη χαμηλότερη τιμή της τελευταίας τριετίας... : δισκοπωλείο "ΛΕΣΧΗ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΥ" Ακαδημίας 57 (στοά κινηματογράφου ΟΠΕΡΑ) / βιβλιοπωλείο "ΠΟΛΙΤΕΙΑ" Ασκληπιού 3, 5 (μεταξύ Ακαδημίας και Σόλωνος)

πληροφορίες

Lost Bodies @ b-fest 28/05/10

2010-05-30T13:58:00.004+03:00

φωτογραφίες από το B-fest

Lost Bodies @ b-fest 28/05/10

2010-05-30T13:58:00.000+03:00

Lost Bodies @ b-fest 28/05/10

2010-05-30T13:57:00.000+03:00

Lost Bodies 28-05-10 @ b-fest - αρκετά

2010-05-29T17:11:00.000+03:00

Lost Bodies 28-05-10 @ b-fest - στον άγνωστο ακροατή

2010-05-29T17:10:00.001+03:00

λόστ live bodies ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - mikropolis 22/05/10

2010-05-25T13:22:00.001+03:00

φωτογραφίες από το blog του μικρόπολις

B-FEST ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ-lost bodies 28/05/10

2010-05-24T12:00:00.002+03:00

lost bodies live 22-05-10 @ mikropolis Θεσσαλονίκη

2010-05-24T11:59:00.003+03:00

lost bodies live 22-05-10 @ mikropolis Θεσσαλονίκη

2010-05-24T11:59:00.000+03:00

ηνηγκεν η ωρα!!!!! λόστ λάιβ μπόντις Θεσσαλονίκη

2010-05-18T10:39:00.000+03:00

Lost Bodies Live @ Mικρόπολις - Θεσσαλονίκη

2010-05-14T10:59:00.000+03:00

22/05/10 είσοδος ελεύθερη

μικρόπολις - κοινωνικός χώρος για την ελευθερία

Lost Bodies Live @ B-fest 2

2010-05-14T10:54:00.000+03:00

ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ 28/05/2010

πολιτιστικό πρόγραμμα : b-fest 2010

Φώτης Σιώτας

2010-05-11T13:57:00.000+03:00

Lost Bodies - Άγγελοι της αγνότητας

2010-05-10T11:30:00.002+03:00

Ο φθόνος των εχθρών του - Live @ Rodeo-24/04/10

2010-05-04T12:59:00.000+03:00

Μαύροι Άγγελοι - Live @ Rodeo 24/04/10

2010-05-04T12:21:00.000+03:00

Περιδίνηση - Live @ Rodeo 24/04/10

2010-05-04T12:19:00.000+03:00

Show Room - Live @ Rodeo 24/04/10

2010-05-04T12:16:00.000+03:00

Θανάσης live 31/05/10

2010-05-03T10:31:00.000+03:00

ΚΑΡΝΤΑΣΙΑ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ....22/05/10 Live....

2010-05-03T10:10:00.000+03:00

σπάει την σιωπή του....hey Panos....

2010-04-29T14:00:00.000+03:00

Lost Bodies Live @ Rodeo 24-04-10

2010-04-26T14:54:00.000+03:00

Aξέχαστες....στιγμές!!!! lost bodies live @ Rodeo 24-04-10

2010-04-26T14:25:00.000+03:00

our super star ! 24-04-10 @ Rodeo

2010-04-26T11:52:00.000+03:00

The Ducky Boys 24-04-10 @ Rodeo

2010-04-26T11:37:00.001+03:00

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ LIVE 17-04-10

2010-04-26T11:15:00.000+03:00

Gogol Bordello / TRANS-CONTINENTAL HUSTLE

2010-04-26T09:56:00.001+03:00

http://www.myspace.com/gogolbordello

“O EΛΑΧΙΣΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ”

2010-04-26T09:46:00.000+03:00

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΕ ΝΕΟ ΔΙΣΚΟ:

“O EΛΑΧΙΣΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ”

ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΤΗΝ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ SHOWHAT EVENTS & MORE.

ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ:

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 MAIOY ΜΕΤΑΞΟΧΩΡΙ ΑΓΙΑΣ Ν. ΛΑΡΙΣΗΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ 31 ΜΑΙΟΥ ΑΘΗΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ-ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ
TETAΡΤΗ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΣΤΙΣ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ.

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ 20€

METROPOLIS, FNAC, PUBLIC, VILLAGE CINEMAS, www.tickethour.com στο 210 8108228 και στα μηχανήματα EASY PAY της τράπεζας ΠΕΙΡΑΙΩΣ.

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου ξεκινάει έναν νέο κύκλο συναυλιών (ή καλύτερα «ζωντανών μουσικών αναζητήσεων») αυτό το καλοκαίρι,έχοντας πάντα στο μυαλό του ότι η τέχνη δεν είναι απλή διασκέδαση αλλά βαθύς στοχασμός πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση.

Οι φετινές συναυλίες έχουν κάτι ξεχωριστό. Θα παρουσιάσει - σε ένα πρόγραμμα πάνω από δυόμισυ ώρες - και πολλά τραγούδια από τον καινούργιο του δίσκο που κυκλοφορεί το Μάιο με τίτλο «Ο ελάχιστος εαυτός», όπου για άλλη μιά φορά, πρωτόγονα κι απονήρευτα, προσπαθεί να προσεγγίσει το συλλογικό ασυνείδητο. Στο πρόγραμμα βέβαια θα υπάρχουν και τραγούδια από το σύνολο της δισκογραφίας του καθώς και αγαπημένα κομμάτια της δημοτικής και λαϊκής παράδοσης (θα συνυπάρχουν στο σχήμα όργανα όπως η ηλεκτρική κιθάρα και το κλαρίνο). Εύστοχα ο Διονύσης Σαββόπουλος,μετά την πρόσφατη συνεργασία τους, αναφέρθηκε στον Θανάση ως τον «καλλιτέχνη που κοντοστέκεται ανάμεσα στη μουσική του παράδοση και το άγνωστο».

Πολύτιμοι συνεργάτες του σ’ αυτή την προσπάθεια θα είναι οι:
-Ματούλα Ζαμάνη (τραγούδι,κρουστά)
-Μιχάλης Χανιώτης (συνθέτης,μπουζούκι)
-Φώτης Σιώτας (βιολί,βιόλα)
-Δημήτρης Μυστακίδης (κιθάρα)
-Ανδρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα,φλικόρνο)
-Χρυσόστομος Μπουκάλης (μπάσο)
-Σωτήρης Ντούβας (τύμπανα)
-Κώστας Παντέλης (ηλεκτρική κιθάρα)
-Γιάννης Αντωνιάδης (κλαρίνο)

Το ανήσυχο πνεύμα, η πολυσυλλεκτική του προσωπικότητα,τα μουσικά παζλ που συναρμολογούνται ταιριαστά-ένα κράμα παραδοσιακής, λαϊκής μουσικής με την προσωπική του χροιά, με ρόκ επιρροές και δόσεις από μεγάλους Έλληνες και ξένους ποιητές- ξεναγούν το κοινό του σε έναν κόσμο που ο Θανάσης έχει το χάρισμα να δημιουργεί αλλά πάνω απ’ όλα να μοιράζεται.

Το πολλαπλό σου είδωλο-Από το πάρκο στη Μυροβόλο

2010-04-21T10:51:00.000+03:00

αντιγράφω από τραγουδιστάν

Ἦρθες κι ἀπόψε ξαφνικὰ
γιὰ λίγα χάδια καὶ φιλιὰ
καὶ χάθηκες στὴ νύχτα.
Σ᾿ αὐτὸν τὸν κρύο τὸν καιρό,
μέσα στὸ σπίτι μοναχός,
διαβάζω, τραγουδάω.
Κι ἐνῷ ἀκούω τὸ χιονιᾶ,
τὸ πολλαπλό σου εἴδωλο
στὰ κρύσταλλα κοιτάζω.

Θέλεις; - Θέλω πάντα.
Ἔχεις κέφι; - Ἔχω πάντα.
Ἴσως ἔρθω... - Ἔλ᾿ ἀμέσως, μωρό μου.
Δὲ θέλω. - Μὴν ἔρθεις.
Δὲν ἔχω κέφι. - Μὴν ἔρθεις.
Ἴσως ἔρθω. - Μὴν περάσεις, μωρό μου.

Συχνάζεις στὸ «Μικρὸ καφὲ» κι ἐγὼ στὴ «Μυροβόλο»,
ἔτσι ποὺ ὅσο κι ἂν θέλουμε, ποτὲς δὲ θὰ ἰδωθοῦμε.

Ἐγὼ ξυπνάω ἀπ᾿ τὶς ἑφτά, ἐσὺ τὸ μεσημέρι
κι ὅταν τινάζω τὰ χαλιά, στὸ βόλεϊ πάντα τρέχεις.

Στὴν πὰμπ πηγαίνεις στὶς ἐννιά, ἐγὼ ἕντεκα μὲ μία,
ἔτσι ποὺ ὅσο κι ἂν θέλουμε, ποτὲς δὲ θὰ ἰδωθοῦμε.

Μὰ ποὺ θὰ πάει ὁ καιρὸς κι οἱ βουλισμένοι χρόνοι,
θὲ νά ῾ρθει κάποιο σούρουπο, ξανὰ ν᾿ ἀνταμωθοῦμε.

Από διηγήσεις του Αργύρη Μπακιρτζή:

Το πολλαπλό σου είδωλο
(...)«Η ιστορία της πρώτης εγγραφής του έχει πολύ ενδιαφέρον. Την πρώτη πλευρά του πρώτου μας δίσκου, την είχαμε γράψει σε διάστημα ενός μηνός περίπου, ενώ τη δεύτερη δεν προλάβαμε. Ενδιάμεσα αλλάξαμε κιθαρίστα, ο Παπάζογλου δεν είχε κονσόλα για να μας ηχογραφήσει κι έτσι καθυστερούσαμε πάνω από έξι μήνες να ολοκληρώσουμε το δίσκο. Ένα μεσημέρι παίρνει τηλέφωνο ο Παπάζογλου και μας λέει ότι βρήκε κονσόλα για μερικές ώρες, από μια άλλη ηχογράφηση που είχε τελειώσει πιο γρήγορα. Πήγαμε στο στούντιο και η δεύτερη πλευρά γράφτηκε όλη σε ένα απόγευμα, σε τρεις ώρες! Το τραγούδι αυτό το είχαμε αφήσει τελευταίο, επειδή είναι αρκετά δύσκολο για τη φωνή μου, ανεβαίνει πολύ ψηλά προς το τέλος. Το παίξαμε μια φορά, δεν μου άρεσε και είπα στον Παπάζογλου να το ξαναγράψουμε. Εκείνος είχε ένα ραντεβού, μάλλον με καμιά κοπέλα, και βιαζόταν, οπότε εξοργίστηκε και μίλησε άπρεπα. Ένοιωσα πολύ άσχημα. Ή έπρεπε να μαλώσω και να μη γίνει ο δίσκος, ή να σκύψω το κεφάλι και να το αφήσω να περάσει. Δεν ήξερα τι να κάνω. Οπότε, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η κοπέλα για την οποία είχα γράψει το τραγούδι και με την οποία είχα χαθεί , ως από μηχανής θεός, κατέβαινε τις σκάλες του στούντιο στο βάθος. Μόλις την είδα ξεχάστηκα και γράφτηκε η πολύ ωραία, συγκρατημένα δραματική, εκτέλεση του δίσκου.

Το τραγούδι μιλά για το σπίτι μου στην 7ης Μεραρχίας, ένα από τα τέσσερα που έχω αλλάξει σε 27 χρόνια στην Καβάλα. Ο στίχος "...το πολλαπλό σου είδωλο, στα κρύσταλλα κοιτάζω" αναφέρεται στα κρύσταλλα με κατακόρυφες λωρίδες, που πολλαπλασιάζουν τις σκιές, της εξώπορτας του διαμερίσματος. Ακόμη χρησιμοποίησα λέξεις και εκφράσεις που είχε πει εκείνη: "θέλεις, θέλω πάντα, έχεις κέφι, έχω πάντα, έλα απόψε, μην περάσεις, μωρό μου, δε θέλω, μην έρθεις, δεν έχω κέφι, μην έρθεις, ίσως έρθω, μην περάσεις, μωρό μου". Με το στίχο "συχνάζεις στο Μικρό Καφέ κι εγώ στη Μυροβόλο" γίνεται μια αντιπαράθεση ανάμεσα στα δυο αυτά στέκια της Καβάλας. Το Μικρό Καφέ ήταν, κατά κάποιο τρόπο, πιο σινιέ, κι εκεί σύχναζαν κυριλέ, της πλάκας κυριλέ, τύποι, ενώ οι θαμώνες της Μυροβόλου ήταν, θα έλεγα, πιο αδέσμευτοι μέχρι οριακά φρικιά. Το τραγούδι περιγράφει επακριβώς αληθινές καταστάσεις. Ο στίχος "στην παμπ πηγαίνεις στις εννιά" αναφέρεται στο παλιό μπαράκι του Σαλαβάτη στη Βενιζέλου, το Vanitas, στο οποίο πήγαινα κάπου-κάπου (ένα από τα ελάχιστα μαγαζιά της Καβάλας, στα οποία σύχναζα).»

Από το πάρκο στη Μυροβόλο

Το μηχανάκι αστράφτει στον ήλιο

Αντανακλά το χαμόγελό σου

Και με διαλύει στο φως

Τα αχτένιστα μαλλιά σου καλέ μου

Χτες ήταν καλοχτενισμένα

- δείχναν πως θα παχύνεις

κι οι μπότες που δεν φοράς ποτέ σου

είχανε γίνει σύμβολο

Ένα φιλάκι δεν είναι δράμα

μη το παιδεύεις με τόσες ιδέες

κι έτσι από δράμα σε δράμα ξεπέφτεις

και επανάσταση πάλι ζητάς

πες στου μπαμπά σου όποιος σε φιλάει

να μη φοράει τα μαύρα γυαλιά

γιατί σκιάζουν τα ωραία σου μάτια

και μες στην σκιά τους τούς άλλους κοιτάς

Από το πάρκο στη Μυροβόλο

Το μηχανάκι αστράφτει στον ήλιο

Αντανακλά το χαμόγελό σου

Και με εκτινάσσει στο φως

Από το πάρκο στη Μυροβόλο

«Συμπληρωματικό του προηγούμενου, για τη διαδρομή από το πάρκο, με το γήπεδο του βόλεϊ, μέχρι τη Μυροβόλο, όπου σύχναζα, και η ηρωϊδα ερχόταν ή ήλπιζα να έλθει να με συναντήσει. Το τραγούδι αυτό στάθηκε η αφορμή της συνεργασίας μας με τη Μπάντα της Φλώρινας. Ψάχναμε να βρούμε μια μπάντα και μας είπαν ότι κάπου στην Κοζάνη ζει ο μάγος του κλαρίνου Χάρι Τζέιμς. ΄Επαθα πλάκα. "Ποιος είναι αυτός ο Χάρι Τζέιμς;" ρώτησα παντού. Τελικά ήταν ένας ντόπιος, τσιγγάνος που είχε πάει στην Αμερική και γύρισε μ' αυτό το ψευδώνυμο. Έπαιζε κλαρίνο, σπουδαίος μουσικός, αλλά δεν μπόρεσα να τον βρω. Μετά φτιάξαμε μια μπάντα με καθηγητές από ωδεία της Θεσσαλονίκης, αλλά το αποτέλεσμα ήταν μάλλον τυπικό και σφιγμένο, ενώ από παλιά ονειρευόμουνα μια μπάντα λαϊκή που θα έπαιζε πολύ ελεύθερα. Τη βρήκαμε στη Φλώρινα, μετά από ένα επεισοδιακό ταξίδι, όπου η παλιά Μερσεντές μου 170S, του 1949, τα έφτυσε στην τελευταία ανηφοριά, στο πρόσωπο του Τάσου το Βαλκάνη, "άρχοντα" της Δυτικής Μακεδονίας στο κλαρίνο, και στη μπάντα του. Η συνάντηση και η συνεργασία μαζί τους μας χάρισαν αξέχαστες στιγμές και μια βαθιά φιλία.»

Αργύρης Μπακιρτζής

live

2010-04-19T18:38:00.000+03:00

λοστ μπόντις λάιβ 24/04/10

2010-04-11T16:26:00.003+03:00

Λήστεψε τον ήχο

2010-04-10T13:57:00.000+03:00

Δώσε το χέρι σου στους άλλους για να το φυλάξουν.
Βάλε την τάξη στη θέση της, ανακάτεψε τις πέτρες του δρόμου.
Σχημάτισε τα μάτια σου κλείνοντάς τα.
Κάνε από τα χάδια σου, χάδια για τα χάδια σου.
Λήστεψε τον ήχο από το νόημά του.
Μάθε να περιμένεις με τα πόδια μπροστά σου.
Γίνε ο καθρέφτης της πέτρας που εφαρμόζει μέσα στο καινούργιο τζάμι.
Κάνε μου τη χάρη να μπεις και να φύγεις πατώντας στις μύτες των ποδιών σου.
Χωρίς να ενδώσεις φαντάσου χελιδόνια.
Κοίταξε από κοντά αυτά τα δύο σπίτια : στο ένα είσαι νεκρός και στο άλλο είσαι νεκρός.
Τρώγε πουλιά μόνο σε κατάσταση φύλλου.
Χτύπα την πόρτα και φώναξε : «Έλα μέσα» - και μην μπαίνεις μέσα.

Κλαις Live After Dark 12/03/10

2010-04-02T10:20:00.000+03:00

Παγκοσμιοποίηση Live After Dark 12/03/10

2010-04-02T10:19:00.000+03:00

Ο Αυστραλός Live After Dark 12/03/10

2010-04-02T10:18:00.000+03:00

Κοπιάστε& Τη Ζωή μου τη χαίρομαι εγώ! Live 12/03/10

2010-04-02T10:14:00.001+03:00

Στον 'Αγνωστο Ακροατή &Αξέχαστο Live After Dark 12/03/10

2010-04-01T10:12:00.000+03:00

Ηδονή (Κ.Π Καβάφη) Live After Dark 12/03/10

2010-04-01T10:11:00.000+03:00

Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα"_Live- After Dark-12/03/10

2010-04-01T10:10:00.000+03:00

So Many Bars (Cash) Live After Dark 12/03/10

2010-03-31T10:08:00.000+03:00

Παγκοσμιοποίηση Live After Dark 12/03/10

2010-03-31T10:02:00.000+03:00

Αρκετά Live After Dark 12/03/10

2010-03-30T09:51:00.002+03:00

Πρέσσο Live After Dark 12/03/10

2010-03-30T09:50:00.002+03:00

Rega Mortis (Νεκρική Ακαμψία) Live After Dark 12/03/10

2010-03-30T09:49:00.002+03:00

Ρομαντισμοί Κρατικοί Live After Dark 12/03/10

2010-03-30T09:47:00.002+03:00

Happy Core Live After Dark 12/03/10

2010-03-30T09:46:00.002+03:00

ΑΛ ΓΙΑΗΝΤΑ - R.A.K.I ΔΕ ΚΑΜ ΜΠΑΚΙ

2010-03-30T09:30:00.000+03:00

ΑΛ ΓΙΑΗΝΤΑ - ΞΕΤΕΛΕΨΕ Η ΡΑΚΙ

2010-03-28T17:11:00.000+03:00

Καυγαδάκι

2010-03-27T08:06:00.002+02:00

ας επανερθουμε

2010-03-19T09:07:00.001+02:00

αυτά είναι....

2010-03-18T18:53:00.001+02:00

no tears

2010-03-18T15:03:00.001+02:00

lost live bodies

2010-03-04T18:44:00.000+02:00

ελάτε να γνωριστούμε!

CULT-CULT-CULT-CULT ! ! ! !

2010-03-04T13:04:00.000+02:00

πουλιά

2010-03-01T09:35:00.000+02:00

kostadis poulia

Kostadis | MySpace Music Videos

lost bodies live

2010-02-20T11:01:00.000+02:00

Κυριακή 28/2, Σύρος
Δημοτική Πινακοθήκη Κυκλάδων

η βροχή

2010-02-18T11:57:00.000+02:00

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΑΙΡΗ

2010-02-14T10:00:00.000+02:00

Τα αδελφοποιημένα blog ΠΑΛΑΛΟΣ, ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ – Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΒΙΟΥ – MUSIC BODIES σε μια κοινή ανάρτηση σας προσφέρουν ένα καταπληκτικό τραγουδάκι των ΧΕΙΜΕΡΙΝΩΝ ΚΟΛΥΜΒΗΤΩΝ, ειδικά αφιερωμένο στην ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, ΣΤΑ ΛΟΙΠΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΧΟΝΤΕΣ-ΚΑΤΕΧΟΝΤΕΣ-ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΑ ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΠΛΕΟΝ ΜΟΝΟ ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ-ΥΠΕΡ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΠΟΛΥΟΥΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΙΑΡΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΣΘΩΤΟΥ, ΣΤΑ GOLDEN BOYS, ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ ΝΑ ΔΑΝΕΙΖΟΝΤΑΙ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ «ΚΟΜΜΑΤΙ» ΤΟΥΣ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΜΟΥΡΗ ΚΑΙ ΠΡΕΣΤΙΖ…ΣΤΟΥΣ ΦΑΝΤΑΣΜΕΝΟΥΣ, ΣΤΗΝ ΜΑΖΑ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ, ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ Η ΥΛΗ, Η ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ.

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ ΣΤΗ ΓΗ

2010-02-08T12:04:00.001+02:00

"Δεν μιλώ για τίποτα εκτός από αυτό που μπορώ να κάνω και κάνω. Επιτυγχάνω τους στόχους μου όταν η φωνή μου και εγώ μπορούν να αλλάξουν κάτι στη δυστυχία των ανθρώπων. Αυτό με κάνει ευτυχησμένη. Είμαι κόρη της φτώχιας και μιλώ στους φτωχούς από αυτή τη θέση τη δική μου που είναι επίσης καί δική τους. Είναι μεγάλο γεγονός ότι η Τυνησία σκέφτηκε για τον άνθρωπο. Αυτό είναι το σημαντικότερο πράγμα. Ελπίζω ότι η παρουσία μου και η φωνή μου βοηθούν να μειώσουν τον πόνο των ανθρώπων. Ελπίζω ότι η Τυνησία γίνει μοντέλο για άλλες Αραβικές χώρες κια να σκεφτούν το ίδιο και για τους λαούς τους."

Το μήνυμα της Φεϊρούζ προς στους Τυνησίους κατά τη διάρκεια της συναυλίας της στην Τύνηδα, το 1998.Το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ σύμβολο του Λιβάνου,η Φεϊρούζ, η Λιβάνια τραγουδίστρια έχει απολαύσει τη θέση του στάρ σε όλο τον Αραβικό κόσμο από την καταγραφή των πρώτων της παραστάσεων στη Δαμασκό στη δεκαετία του 50.Με πάνω από 1500 τραγούδια και μιούσικαλς στο όνομά της,ο μύθος του σήμερα είναι το χθεσινό ντροπαλό κορίτσι του χωριού. Το σούπερ σταρ του σήμερα ήταν το χθεσινό μέλος χορωδίας σε έναν ραδιοσταθμό.Αυτή που επευφημείται από τα πλήθη σαν μαγευτική, λαμπρή και συναρπαστική είναι ακόμα αυτή που συνεχίζει να δοκιμάζει μια ειδική χαρά καθώς τραγουδά και πέρνει την απορροφημένη προσοχή κάπιου ανώνυμου ακροατή μέσα στο πλήθος.Γεννημένη σε μια Ορθόδοξη Χριστιανική οικογένεια από την πόλη Ντζαπάλ του Αλ Αρζ,η Φεϊρούζ μεγάλωσε στη "Ζκάκ Ελ Πλάττ" μια παλαιά γειτονιά της Βηρυτού. Άρχισε τη μουσική σταδιοδρομία της ως μέλος χορωδίας στο Λιβανικό ραδιοσταθμό. Προς το τέλος της δεκαετίας του 50 το ταλέντο της ως τραγουδίστρια έγινε πλήρως αναγνωρισμένο.

Συνερχόμενα με πρωτοφανή ενθουσιασμό,τα πρώτα τραγούδια της Φεϊρούζ χαρακτήρισαν την μοναδική φωνητική χροιά και τη λυρική ποιότητά της τραγουδίστριας εκφράζοντας τη ρομαντική αγάπη και τη νοσταλγία για τη ζωή του χωριού.Η μουσική ήταν ανακατεμένη με ένα λεπτό τρόπο σε ορχηστρικό μίγμα μέσα στο οποίο ορισμένα Αραβικά όργανα βρέθηκαν κύρια αλλά που επίσης ενσωμάτωσε Ευρωπαϊκά όργανα και τον Ευρωπαϊκό δημοφιλή ριθμικό χορό. Επίσης μερικές φορές τραγούδησε προσαρμογές Αραβικών λαϊκών τραγουδιών. Από το τις αρχές του 1960 η Φεϊρούζ ήταν ήδη μια από τις κύριες έλξης των ετήσιων φεστιβάλ του Μπαάλμπεκ και ήταν διασημότητα όχι μόνο στο Λίβανο αλλά σε όλο τον Αραβικό κόσμο. Η διάδοση των εκατοντάδων της τραγουδιών, πολλών μιούσικαλς και διάφορων ταινιών είχε διευρύνει το ακροατήριό της για να περιλάβει τους ’Αραβες που ζούσαν στην Ευρώπη και την Αμερική.

Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της σταδιοδρομίας της,η Φεϊρούζ ήταν μέρος μιας τριμελούς ομάδας που περιέλαβε τους δύο αδελφούς Ραχπάνι. Γενικά, τα λυρικά της γράφτηκαν από τον Μανσούρ Ραχπάνι, και η μουσική ήταν αποτελούμενη από τον αδελφό του "¨Ασσι,τον πρώην σύζυγο της Φεϊρούζ.Τα τραγούδια της Φεϊρούζ οφείλουν πολύ στη μουσική και ποιητική μεγαλοφυία αυτών των δύο Λιβάνιων καλλιτεχνών. Τα τελευταία χρόνια έχουν επίσης απεικονίσει το ταλέντο σύνθεσης του Ζιάντ Ραχπάνι, γυιού της Φεϊρούζ .Επιπλέον, πιστοποιούν στο ευρύ μουσικό υπόβαθρο της Φεϊρούζ , το οποίο καλύπτει Χριστιανικές λειτουργικές μορφές καθώς επίσης και τις κοσμικές παραδόσεις της Αραβικής μουσικής. Η κληρονομιά Φεϊρούζ- Ραχπάνι είναι ένα παραδόξο πολιτιστικό φαινόμενο του εικοστού αιώνα. Κατά τη διάρκεια των αρχών των μεταπολεμικών δεκαετιών, οι περισσότερες αστικές κοινότητες στον Αραβικό κόσμο υποβλήθηκαν σε γρήγορη επέκταση, εν μέρη λόγω μιας εισροής του πληθυσμού από τις αγροτικές περιοχές. Η πόλη της Βηρυτού ειδικότερα είχε απορροφήσει έναν ουσιαστικό αριθμό ανθρώπων των οποίων οι εθνικές και κοινωνικές ρίζες επέστρεφαν στα διάφορα Λιβανικά χωριά, ειδικά εκείνων στις ορεινές περιοχές του κεντρικού και βόρειου Λιβάνου.

Πολιτικά και κοινωνικά επιδρών, αυτό το τμήμα παρείχε το εύφορο έδαφος για την άνοδο μιας νέας καλλιτεχνικής παράδοσης - μουσική, χορός, ποίηση, μόδες, βιοτεχνίες - των οποίων το πλαίσιο ήταν αλάνθαστα αστικό αλλά η διάνια τους ήταν λαϊκή και αγροτική. Για το κορίτσι που αγαπούσε να τραγουδά στους φίλους και στους γείτονες της στο μικρό χωριό "Νταπίεχ" όπου η γιαγιά της ζούσε, ήταν μια συναρπαστική εμπειρία όταν, το 1957,ο Πρόεδρος Σιαμούν του Λιβάνου παράδωσε στη Φεϊρούζ το "Καβαλιέρ",το υψηλότερο μετάλλιο που παρέχθηκε ποτέ σε ένα Λιβάνιο καλλιτέχνη. Δώδεκα χρόνια αργότερα, ένα αναμνηστικό γραμματόσημο του Λιβάνου εκδόθηκε στο όνομά της.Η συνάντηση βασιλιάδων ,που ήταν κάποτε μια εμπειρία που ανάμενε να αντιμετωπίσει μόνο στις ιστορίες παραμυθιών της παιδικής της ηλικίας, έγινε μια πραγματικότητα για αυτήν.Ο βασιλιάς Χασσάν ΙΙ του Μαρόκου όχι μόνο την προσκάλεσε για να τραγουδίσει στο βασιλικό παλάτι αλλά ήρθε προσωπικά να την χαιρετίσει στον αερολιμένα του Ραπάτ.Το 1963, ο βασιλιάς Χουσεΐν της Ιορδανίας της παρέδωσε το μετάλλιο της τιμής, που ακολουθήθηκε από το χρυσό μετάλλιο της μεγαλειότητάς του το 1975.Στη Βραζιλία, τα πλήθη προσπάθησαν να την φέρουν με τη λιμουζίνα της. Το 1981, περιοδεύοντας στις ΗΠΑ, τιμήθηκε από τους γερουσιαστές,τους κυβερνήτες και τους δημάρχους των διάφορων πόλεων. Η εισροή Αμερικανών που παρευρίσκονται στις συναυλίες της έγινε εμφανής.

Ένας μελετητής από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, ο Μπέρι Χόπερμαν έγραψε: "απλά,η Φεϊρούζ είναι μια από τους απαράλληλους παγκόσμιους μουσικούς και τους σημαντικούς καλλιτέχνες, ένας διεθνής θησαυρός του επιπέδου Ρόστροποβιζ ,Σίλς,Ράβι Σανκάρ, Νταίηβις Μάιλς, Σούτερλαντ,Μπαβαρόττι και Ντίλαν."Περιγράφοντας μία από τις πιό αξιοσημείωτες συναυλίες της που εσπάσε τα ταμεία στη βασιλική αίθουσα στο Λονδίνο, η Ντέιλι Μέιλ έγραψε: "Τα ταμεία δεν ήταν όπως ποτέ πριν. Τα εισιτήρια άλλαξαν χέρια για περισσότερο από 1,000 λίρες στη μαύρη αγορά. Τα έσοδα έφθασαν πιο ψηλά από ποτέ πρίν, και εσπάσαν το προηγούμενο καλύτερο όταν ήταν ο Φράνκ Σινάτρα στην πόλη. Και ποιό ήταν το αστέρι που έστηλε όλους το άλλους τραγουδιστές στα σπίτια τους χτες βράδι;Η Μαντόννα,ο Σπρίνγστιν,ο Ντομίνκο,ο Χορογουίτζ;ΌXI....η Φεϊρούζ,η καρυφαία τραγουδίστρια στον Αραβικό κόσμο.

Έχει τραγουδήσει πάνω από 1500 τραγούδια και έχει πωλήσει περίπου 80 εκατομμύρια μονάδες δίσκων σε όλο τον κόσμο, αλλά αυτό που παραμένει το μέγιστο επίτευγμά της από την άποψη της φωνητικής της απόδοσης και του ταλέντου της είναι το CD των προσευχών της Μεγάλης Παρασκευής που κατέγραψε το 1965 στο Λίβανο και έπειτα πάλι το 1985 στον καθεδρικό ναό του Νοτρεντάμ στο Παρίσι στη Γαλλία, και οι δύο ζωντανές ηχογραφήσεις στις εκκλησίες. Η φωνή της απλά ξεπερνά την ανθρώπινη πείρα ακρόασης και τη φύση για να φθάσει σε ένα αιθέριο επίπεδο που σας παίρνει πέρα από μόνο μια εμπειρία ακρόασης.Οποιοσδήποτε σε όλο τον κόσμο που έχει την πιθανότητα να ακούσει τις ιερές προσευχές της,ανεξάρτητα σε πιά θρησκεία ανίκει, έχει την πιθανότητα να δοκιμάσει τον ουρανό στη γη, ή τουλάχιστον να ξέρει πώς η φωνή ενός αγγέλου ακούγεται.Η Φεϊρούζ τραγούδησε σε πολλούς διεθνώς διάσημους οίκους συναντήσεως όπως το βασιλικό Αλβέρτο Χόλ στο Λονδίνο το 1962, στην αίθουσα Κάρνκακι, στη Νέα Υόρκη το 1971, το Παλλάδιο του Λονδίνου το 1978, στο Ολυμπία του Παρισιού το 1979, και στη βασιλική αίθουσα στο Λονδίνο το 1986.Στην ηλικία των 74 χρονών και στην έκπληξη των θαυμαστών της, έχει ακόμα την ίδια αγγελική φωνή που έχει μαγέψει εκατομμύρια για δεκαετίες και μετά που υποβλήθηκε σε διάφορες εξετάσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες,άκομα φαίνεται να έχει στερεές φωνητικές χορδές που δεν άλλαξαν πολύ στη δομή με τη γήρανση, μια σπανιότητα μεταξύ των καλλιτεχνών.Θεωρείται μέχρι σημερα η δημοφιλέστερη και η πιο σεβαστή εν ζωή τραγουδίστρια στον Αραβικό Kόσμο.

ξανά και ξανά!

2010-02-05T19:05:00.001+02:00

Not a Crime

2010-01-31T15:44:00.000+02:00

ΜΑΥΡΑ ΠΡΟΒΑΤΑ

2010-01-18T00:11:00.003+02:00

Τσεκάρετε αν θέλετε το κείμενο στην εικόνα
δεξί κλικ->view image
για να μην μπω στο κόπο να το δακτυλογραφήσω!!!

http://mayraprobata.blogspot.com/

θέση

2010-01-17T21:50:00.000+02:00

Όποιος πονά, και δεν το φανερώνει

Κάνει τον πόνο άρχοντα...

Θανάσης Παπακωνσταντίνου

ΔΥΟ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ

2010-01-17T10:42:00.002+02:00

Τρία Ρουμπαγιάτ

2010-01-17T10:40:00.002+02:00

Τα Ειδωλα

2010-01-17T10:38:00.002+02:00

Ο Μάρκος κι ο Ομάρ Καγιάμ

2010-01-17T10:37:00.002+02:00

δια-χωρισμοί

2010-01-17T10:35:00.000+02:00

άλλο οργανοπαίχτης
άλλο μουσικός
άλλο συνθέτης
άλλο ενορχηστρωτής

ο οργανοπαίχτης δεν θα γίνει ποτέ μουσικός\ο μουσικός είναι πάντα και οργανοπαίχτης

υπάρχω

2010-01-04T13:36:00.000+02:00

είναι

2010-01-02T16:40:00.000+02:00

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΕΙΔΟΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Πλάτων

νέο έτος (?)

2010-01-01T10:46:00.000+02:00

Καλύτερα ένα τέλος με πόνο,
παρά ένας πόνος χωρίς τέλος....

καλή νέα χρονιά!

2010 και βλέπουμε...

Χειμερινοί Κολυμβητές

2009-12-27T17:55:00.001+02:00

Οι ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ έχουν ήδη εισέλθει στην τρίτη δεκαετία της δράσης τους ως μουσικό συγκρότημα, καθώς ξεκίνησαν το 1979.

Aποτελούν μία μοναδική περίπτωση μουσικού σχήματος. Πολύ γνωστοί τόσο για τις άκρως επιτυχημένες live εμφανίσεις τους και τους φανατικούς οπαδούς τους , όσο και για την ιδιαιτερότητα της φωνής και της προσωπικότητας του Αργύρη Μπακιρτζή, οι Χειμερινοί Κολυμβητές προτείνουν μία διαφορετική , sui generis συναυλία , που μένει αξέχαστη σε όσους την έχουν παρακολουθήσει έστω και μία φορά.

Οι σπάνιες εμφανίσεις τους αποτελούν γεγονός, κάθε συναυλία τους είναι διαφορετική γιατί δημιουργείται «επί τόπου» με τη συμμετοχή του κοινού και κάθε παράστασή τους διακρίνεται όχι μόνο για τη μουσική τους πρόταση που συνδυάζει παραδοσιακά και έντεχνα στοιχεία, εφαρμοσμένα από δεξιοτέχνες μουσικούς, αλλά και για την ευδιάθετη, ζεστή και ουσιαστική ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι Χειμερινοί Κολυμβητές με το κοινό τους.

επικό live ! ! ! !

2009-12-20T09:31:00.000+02:00

lost bodies live ! cafe-bar AZUL Mπούρτζι-Χαλκίδα 19/12/09

2009-12-20T09:30:00.000+02:00

best live ever!!!!!

2009-12-20T09:28:00.000+02:00

GOGOL ON FIRE!

2009-12-19T11:11:00.000+02:00

ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΟ ΓΛΕΝΤΙ

2009-12-18T11:44:00.000+02:00

ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ ΣΤΟΝ ΥΨΙΣΤΟ ΒΑΘΜΟ

2009-12-18T11:42:00.000+02:00

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ PUNK GROUP

2009-12-18T10:55:00.001+02:00

gypsy punks Μ-Ο-Ν-Α-Δ-Ι-Κ-Ο-Ι

2009-12-18T10:52:00.000+02:00

play list.....μια βραδιά απίστευτη.....gogol rules....

2009-12-18T10:47:00.000+02:00

ΈΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΘΕΟΙ!!!!!!!!!

2009-12-15T18:43:00.000+02:00

λόκο μαγικό χαλί μόντο

2009-12-15T18:40:00.001+02:00

πολύ καλό κομμάτι τους (το μοναδικό :))))))))))))

lost bodies ζωντανά στην Χαλκίδα

2009-12-14T12:20:00.003+02:00

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου
AZUL CAFE BAR Παραλία Μπούρτζι - Χαλκίδα

Σου δίνω ό,τι ζητούσες και σου τραγουδώ στ 'απομεινάρια.....

2009-12-04T18:37:00.002+02:00

δεν ειναι λεμε ο κοσμος αυτος για μας....

2009-12-04T18:34:00.000+02:00

για την καρδιά ενός κτήνους....

2009-11-30T22:34:00.001+02:00

Kein Zurück

2009-11-24T10:09:00.000+02:00

Weißt du noch, wie es war
Kinderzeit... wunderbar...
Die Welt ist bunt und schön.
Bis du irgendwann begreifst
dass nicht jeder Abschied heißt
es gibt auch ein Wiedersehen

Immer vorwärts, Schritt um Schritt ... Es geht kein Weg zurück!
Und Was jetzt ist, wird nie mehr ungeschehen.
Die Zeit läuft uns davon, Was getan ist, ist getan.
Was jetzt ist, wird nie mehr so geschehen.

Ein Wort zuviel im Zorn gesagt
einen Schritt zu weit nach vorn gewagt.
Schon ist es vorbei.
Was auch immer jetzt getan
was ich gesagt habe, ist gesagt
und was wie ewig schien ist schon Vergangenheit.

Ach, und könnt' ich doch nur ein einziges Mal die Uhren rückwärts drehen,
denn wie viel von dem, was ich heute weiß, hätte ich lieber nie gesehen.

Dein Leben dreht sich nur im Kreis
so voll von weggeworfener Zeit
und deine Träume schiebst du endlos vor Dir her.
Du willst noch leben irgendwann
doch wenn nicht heute, wann denn dann...?
Denn irgendwann ist auch ein Traum zu lange her.

Θυμάσαι ακόμα πώς ήταν…
χρόνια παιδικά… υπέροχα…
όμορφος κόσμος, χρωματιστός.
Μέχρι που κάποια στιγμή συνειδητοποιείς
πως δεν υπάρχει «επανειδείν»
σε κάθε αποχαιρετισμό.
Πάντα μπροστά… βήμα βήμα… δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής!
Ό, τι σήμερα υπάρχει, δεν θα υπάρξει ξανά
ο χρόνος μας προσπερνά, ό, τι έγινε, έγινε
ό, τι σήμερα υπάρχει, δεν θα υπάρξει ξανά…
Μια λέξη που ειπώθηκε στο θυμό επάνω
ένα βήμα που πήγε ακόμα πιο μακριά.
Πάει, έγινε πια.
Ό, τι και να γίνει τώρα
αυτό που είπα, το είπα.
Κι εκείνο που παντοτινό φαινόταν
είναι κιόλας παρελθόν.
Αχ να μπορούσα έστω για μια φορά μονάχα
να γυρίσω πίσω το χρόνο
τώρα που ξέρω πως ό, τι από κείνον γνώρισα
καλύτερα ποτέ μου να μην το ‘χα δει.
Η ζωή σου γυρίζει σ’ ένα κύκλο
γεμάτο από χαμένο χρόνο
και τα όνειρά σου ασταμάτητα σε προσπερνούν.
Θες ακόμα να ζήσεις κάποιες φορές
αλλά αν όχι σήμερα, τότε πότε;
Γιατί, κάποιες φορές ακόμα και τ’ όνειρο κρατάει πολύ…

αλλαγή τοποθεσίας στο εν αθήναις live

2009-11-23T09:15:00.000+02:00

Το σόου των Gogol Bordello στην Αθήνα, αλλάζει χώρο και θα διεξαχθεί στο νέο Fuzz Club (Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος | Πειραιώς & Χαμοστέρνας), την Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου.

Τα εισιτήρια που έχουν ήδη πωληθεί, θα ισχύσουν κανονικά για την είσοδο του κοινού στο νέο χώρο.

Η προπώληση των εισιτηρίων συνεχίζεται κανονικά στο Ticket House (Αθήνα & Θεσσαλονίκη) και στο www.ticketpro.gr

Τιμή εισιτηρίου:
25€ τα πρώτα 1000 εισιτήρια | 30€ μετά την εξάντληση αυτών

lostbodies live @ Κέρκυρα

2009-11-08T17:45:00.003+02:00

η βιομηχανία της μουσικής και ο ρόλος των δισκογραφικών εταιρειών.

2009-10-30T18:22:00.000+02:00

Θα ξεκινήσω ανάποδα. Οχι από την αρχή, αλλά από το τέλος της διαδρομής για την μουσική βιομηχανία στην Ελλάδα με την μορφή που την ξέραμε εως τώρα. Κάθε «τέλος εποχής» αυτοπροσδιορίζεται κατά έναν περίεργο τρόπο από έναν πρακτικό «συμβολισμό». Για την χώρα μας ένας τέτοιος συμβολισμός αποτελεί η στιγμή της κατεδάφισης των studio ηχογράφησης της columbia. To ποιοί πήραν την απόφαση για την συγκεκριμένη ενέργεια αποκτά τεράστια σημασία. Είναι οι σημερινοί ιδιοκτήτες -οι απόγονοι του ΜΙΝΩΣ ΜΑΤΣΑ- του χώρου που έγινε η κατεδάφιση, όπου στεγαζόντουσαν γραφεία, αποθήκες και τα studio της Ελληνικής μουσικής αυτοκρατορίας που «έχτισε» ο ίδιος. Για ποιόν λόγο έγινε αυτό; Μά φυσικά για να φτιαχθεί ένα μεγάλο συγκρότημα πολυτελέστατων κατοικιών. Το να γκρεμιστεί μέσα σε μία νύχτα, με ευθύνη του υπουργείου πολιτισμού που δεν «ήξερε» και δεν «κατάλαβε» ότι χάνεται στην κυριολεξία ένα μουσείο τέχνης το οποίο «μεγάλωσε» μουσικά γενιές και γενιές και το οποίο φιλοξένησε συνθέτες και μουσικούς που σφράγισαν με την παρουσία τους την ιστορική διαδρομή της νεώτερης Ελλάδας, αποτελεί την οπτική γωνία με την οποία χρόνια τώρα βλέπουν οι δισκογραφικές εταιρείες και το Ελληνικό κράτος το «βιομηχανικό προιόν» που ακούει στο όνομα μουσική.

Υπηρετώντας αυτόν τον χώρο τα τελευταία είκοσι χρόνια σχεδόν, από την πλευρά των «συνεργατών» όπως αποκαλούσαν οι δισκογραφικές εταιρείες τους ιδιοκτήτες δισκοπωλείων και το απασχολούμενο προσωπικό τους, είχα την τύχη να αποκτήσω εμπειρία για το πώς σκέφτονται και λειτουργούν τα μονοπώλια, πώς ρυθμίζονται οι νόμοι της «ελεύθερης αγοράς» του συγκεκριμένου προιόντος. Είχα την τύχη να συνειδητοποιήσω από πολύ «πρώτο χέρι» το παντελώς ηλίθιο της σημασίας του όρου «υγιής ανταγωνισμός».
Το εκπληκτικό με τον συγκεκριμένο χώρο είναι, ότι κάθε πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία αποτελεί από μόνη της ένα μονοπώλιο ! Ολα αυτά τα μονοπώλια συγκροτούν ένα καρτέλ που διαμορφώνει απόλυτα και εντελώς αυθαίρετα όχι μόνο την τιμή του προιόντος – πράγμα παράνομο απο την Ευρωπαική νομοθεσία- αλλά και την διαχρονική εξέλιξη σε καθαρά πολιτιστικό επίπεδο της μουσικής κουλτούρας και διαπαιδαγώγησης του ευρύτερου παγκόσμιου μουσικού κοινού. Με λίγα λόγια οι δισκογραφικές εταιρείες προσπαθουν να «επιβάλλουν» μέσω συγκεκριμένων τρόπων προώθησης, το είδος της μουσικής που θα ακούει ο ακροατής και εν δυνάμει καταναλωτής.

Πόσοι από εμάς έχουν συνειδητοποιήσει ότι στην ουσία δεν υπάρχει -παρά στο ελάχιστο- ανταγωνισμός μεταξύ αυτών των εταιρειών; Στα σούπερ μάρκετ μπορείς να βρείς και να συγκρίνεις τιμές μεταξύ βασικών αγαθών. Συγκρίνεις τις τιμές στο αλεύρι λόγου χάρη, συγκρίνεις τις τιμές στο γάλα, στα γιαούρτια, σε όλα τα είδη.
Στην μουσική βιομηχανία δεν υπάρχουν τέτοιοι νόμοι. Γιατί ο κάθε καλλιτέχνης, μουσικός, ερμηνευτής, συνθέτης μπορεί να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας μόνο σε μια εταιρεία, και η δουλειά του μπορεί να εκδωθεί μόνο από την εταιρεία που έχει τα δικαιώματα του για όσο χρόνο διαρκεί το συνήθως αποικιοκρατικό συμβολαιο που καλείται να υπογράψει κυρίως ο νεοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης. Με λίγα λογια η κάθε εταιρεία κατέχει στην κυριότητα της ένα μοναδικό προιόν που αποκλείεται να το βρείς από κάπου αλλού για να μπορείς να συγκρίνεις τιμές.

Δανειζομαι στην τύχη ένα όνομα. Γιάννη Πάριος. Γνωστός και μη εξαιρετέος. Εκατομμύρια πωλήσεις στην καριέρα του σε δίσκους, κασσέτες, CD και τώρα DVD. Εαν θέλεις να ακούσεις την νέα μουσική δουλεία του συγκεκριμένου καλιτέχνη μπορείς να την προμηθευτείς μόνο από την MINOS-EMI. Από πουθενά αλλού. Καμία άλλη εταιρεία δεν έχει τα δικαιώματα του. Εαν θέλεις να ακούσεις τον Παχάλη Τερζή, μόνο από την SONY-BMG. Από πουθενά αλλού. Εαν γουστάρει το παιδί σου να ακούσει το τραγούδι του Ρουβά, που θα μας εκποσωπήσει στην EUROVISION, μπορεί να το αγοράσει ο καταναλωτής αλλά και η επιχείρηση που θα του το προσφέρει μόνο από την UNIVERSAL. Απο πουθενά αλλού! Μια ωραία πρωία λοιπόν συνεδριάζει το Διοικητικό συμβούλιο του I.F.P.I. που αποτελείται από τους διευθυντές των Εν Ελλάδι δισκογραφικών εταιρειών και μεταξύ άλλων, συζητάνε και το θέμα των τιμών. Πρώτη τον χορό των αυξήσεων ξεκινάει η MINOS-EMI. Η ναυαρχίδα της Ελληνικής μουσικής βιομηχανίας είτε στο Ελληνικό, είτε στο διεθνές ρεπερτόριο γιατί καλύπτει το 60% περίπου της παραγωγής στην Ελληνική μουσική βιομηχανία. Είναι ο λεγόμενος «καινούργιος τιμοκατάλογος» που έν ήδοι κυβερνητικού διατάγματος αποστέλεται σε όλους τους «συνεργάτες». Σε λιγότερο από μια εβδομάδα ακολουθούν «νέοι τιμοκατάλογοι» από σχεδόν όλες τις υπόλοιπες δισκογραφικές εταιρείες. Με αυτόν τον τρόπο το cd το βρήκα σαν εμπόρευμα στα εννέα ευρώ( 2.700 δρχ. τότε…) περίπου -οι νέες κυκλοφορίες- το 1989, και τα άφησα στα είκοσι δύο ευρώ !!! το 2008. Μια αδικαιολόγητη αύξηση του 150% περίπου. Και να σκεφτεί κανείς ότι η τιμή του cd, στις νέες κυκλοφορίες σταθεροποιήθηκε στα δεκαοχτώ με είκοσι ευρώ από το 2.000 !!!. Εαν δεν είναι αυτός ο ορισμός του καρτέλ, τότε ποιός είναι ;

Μεταφερόμαστε Χριστούγεννα του 1995(;). Συνήθως στις εορταστικές περιόδους της αγοράς, στην δισκογραφία κυκλοφορούν όλες οι νέες μουσικές δουλειές των γνωστών ονομάτων. Τότε βέβαια δεν υπήρχε κρίση. Θα σας καταθέσω μια μαρτυρία για το πώς οι ίδιες οι εταιρείες δημιούργησαν με την πολιτική τους την κρίση στην δισκογραφική αγορά, πρίν καν αυτή επεκταθεί σε όλους τους τομείς. Τότε είμαι μέλος του Δ.Σ. του Πανελληνίου συλλόγου δισκοπολών, που αντιπροσωπεύει περίπου 200 μικρομεσαία δισκοπωλεία από τον Εβρο εώς την Κρήτη. Εννοείται πως η τότε αλυσίδα δισκοπωλείων «METROPOLIS» αλλά και τα μεγάλα δισκοπωλεία της Θεσσαλονίκης «ΠΑΤΣΗΣ» αρνούνται να γίνουν μέλη στον σύλλογο μας γιατί θέλουν να έχουν «μεγαλύτερα περιθώρια ευελιξίας στις κατ’ ιδία διαπραγματεύσεις με τις εταιρείες» όπως μας δηλώθηκε. Κατανοητό αυτό. Εκείνη την εποχή λοιπόν το cd με βάση τους νέους τιμοκαταλόγους που μας έστειλαν, παρουσίαζε μια αύξηση μέσα σε πέντε χρόνια 100%. Αρχίζουμε να διαμαρτυρόμαστε σαν σύλλογος πιά. Παίρνω τηλέφωνο τον οικονομικό διευθυντή της ΜΙΝΟΣ και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος :

- Kύριε τάδε μου (σημ. συντάκτη…που δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομα σου ρε κερατά…) δεν καταλαβαίνετε ότι η συγκεκριμένη οικονομικη πολιτική που ακολουθείτε με τις συνεχόμενες αυξήσεις θα επιφέρει μεγάλο πρόβλημα στην αγορά; Δεν καταλαβαίνετε ότι το συγκεκριμένο προιόν έχει ανάγκη από μια διαφορετική αντιμετώπιση ;

- Και τι θέλετε να κάνουμε. Οταν πέφτουν οι πωλήσεις εμείς αυξάνουμε τις τιμές για να ισοσκελίσουμε τον ισολογισμό της εταιρείας. Σε ένα μήνα είμαστε υποχρεωμένοι να παρουσιάσουμε το ισολογισμό βάσειτων οικονομικών στόχων που μας έβαλαν οι απ’ έξω. ( Οπου οι «απ’ έξω» στην συγκεκριμένη περίπτωση βάζεται τον οικονομικό διευθυντή της EMI στην Αγγλία που μοιράζει τους οικονομικούς στόχους της κάθε χρονιάς στους εδώ διευθυντές των θυγατρικών. Η ΕΜΙ έχει ήδη εξαγοράσει την ΜΙΝΩΣ στην εποχή που αναφέρομαι.)

- Μα είναι λογική αυτή που μου λέτε; Πως εμείς θα δώσουμε στον καταναλωτή ένα cd στην τιμή των 16 και 17 ευρώ ; Δεν καταλαβένεται ότι εμείς τα μαγαζιά θα πληρώσουμε την πολιτική σας και οι καταναλωτές θα γυρίσουν την πλάτη σε όλους μας ;

- Τι να σου κάνω εγώ; Οποιο μαγαζί θέλει ας μην αγοράσει τον Πάριο. Ο καταναλωτής που θέλει να τον αγοράσει, θα τον βρεί στο επόμενο μαγαζί, αλλά και συλογικά να μου πείς ότι δεν θα τον αγοράσετε θα το δώσουμε στα μεγάλα μαγαζιά και στις «αλυσίδες». Εσείς θα χάσετε. Πάριο έχουμε μόνο εμείς, και εμείς καθορίζουμε τις τιμές.

Τέλος διαλόγου. Εκβιασμός είπατε; Εχει και συνέχεια !

Kατα αρχάς να ζητήσω συγνώμη προκαταβολικά, δεν θυμάμαι εάν όλα αυτά έγιναν το 94, το 95, ή το 96. Οπως θα δείτε έχει μικρή σημασία. Τα πρώτα σημάδια λοιπόν της πτώσης στις πωλήσεις ηχογραφημάτων δεν άργησαν να φανούν. Λογικό, εάν σκεφθεί κανείς ότι ακόμη και σήμερα χρειάζεται ενα ημερομίσθιο του βασικού μισθού για να αγοράσει κανείς ένα cd!. Αμέσως μετά από εκείνον τον διάλογο και το τέλος της εορταστικής περιόδου, πραγματοποιούμε γενική συνέλευση σαν σύλλογος και αποφασίζουμε να αντιδράσουμε. Κανονίζουμε να δούμε όσους διευθυντές μπορούμε ξεχωριστά τον καθένα στην αρχή, να επισκεφθούμε το σωματείο των Ελλήνων Τραγουδιστών, να επισκεφθούμε τον τότε υφυπουργό εμπορίου Κ. Χρυσοχοίδη, να διοργανώσουμε μια κεντρική εκδήλωση στο Θέατρο ΠΑΛΛΑΣ για να ενημερώσουμε τον κόσμο για την πολιτική των εταιρειών και τέλος να παραστούμε στην επόμενη συνεδρίαση του I.F.P.I. και να συζητήσουμε τα προβλήματα της μουσικής βιομηχανίας παρουσία όλων των διευθυντών των δισκογραφικών εταιρειών. Και ήρθε η ώρα να μιλήσω με ονόματα. Προσωπικά συμμετέχω σε δύο συναντήσεις στην αρχή. Με τον κ. ΜΙΛΤΟ ΚΑΡΑΤΖΑ τότε διευθυντή της BMG ο οποίος ήταν και ο πρόεδρος του Δ.Σ. του τότε I.F.P.I. και στην συνέχεια με τον κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΠΠΟ ο οποίος ήταν διευθυντής της Ελληνικής MUSIC-BOX που τότε πρόσφατα είχε συγχωνευτεί με την ΛΥΡΑ, μια από τις ιστορικότερες Ελληνικές εταιρείες της μουσικής βιομηχανίας που αποτελούσε το αντίπαλο δέος για τις πολυεθνικές εταιρείες στην εγχώρια μουσική αγορά. Υποσχέσεις και από τους δύο, κυρίως όμως από τον κ. ΚΑΠΠΟ για υποστήριξη των αιτημάτων μας, στο επερχόμενη κρίσιμη συνεδρίαση. Συνάντηση με τον Χρυσοχοίδη και δευσμεσή του ότι θα εξετάσει το αίτημα μας για μείωση του ΦΠΑ στα μουσικά είδη από 18% σε 8%. Αυτομάτως θα είχαμε μια μείωση τιμής της τάξης του 10%. Υποσχόμαστε και εμείς σαν σύλλογος να πιέσουμε τις εταιρείες και τα μέλης μας για περαιτέρω μείωση των τιμών. Συναντάμε εκπροσώπους από τους τραγουδιστές, όπως ΚΩΣΤΑ ΤΟΥΡΝΑ και ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ. Πλήρης ταύτιση απόψεων, ενώ μας διαβεβαιώνουν ότι και εκείνοι αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα με την μη καταβολή των πνευματικών δικαιωμάτων από τις δουλειές τους, ενώ σε πολλές περιπτώσεις τα λογιστήρια των εταιρειών δεν τους επιτρέπουν να δουν στοιχεία πωλήσεων από τους δίσκους τους !!! Διοργανώνουμε με την υποστήριξη τους, μια καταπληκτική συζήτηση-μουσική εκδήλωση σε ένα ασφυκτικά γεμάτο θέατρο ΠΑΛΛΑΣ που την ονομάζουμε «για την χαμένη “τιμή” του Ελληνικού τραγουδιού». Το μουσικό μέρος της εκδήλωσης απ’ ότι θυμάμαι καλύπτει η ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ και ο ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ. Ενημερώνουμε τον κόσμο για τις ενέργειες μας και για τα προβλήματα της Ελληνικής δισκογραφίας, προσπαθώντας να αναδείξουμε την πολιτιστική διάσταση του προβλήματος και ότι σαν προιόν καλλιτεχνικής έμπνευσης διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα άψυχα εμπορικά προιόντα, απαιτώντας παράλληλα την δραστική μείωση των τιμών έτσι ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμο σε κάθε σπίτι και κοινωνική τάξη.

Μετά από όλα αυτά έρχεται η μέρα της κρίσης. Μια πενταμελής επιτροπή του συλλόγου μας, μεταξύ αυτών και εγώ, συμμετέχουμε στην συνεδρίαση του ΔΣ του IFPI. Συμμετέχουν οι κ.κ. ΚΑΡΑΤΖΑΣ, ΚΑΠΠΟΣ, ΙΩΑΝΝΟΥ από την UNIVERSAL και ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ – ο γνωστός μουσικός παραγωγός- τότε διευθυντής της VIRGIN.
Toυς διευθυντές της MINOS – EMI και της SONY δεν τους θυμάμαι. Η ατμόσφαιρα είναι από εχθρική εώς πολεμική. Μας δηλώνουν απερίφραστα, ότι εαν μειωθεί το ΦΠΑ σε 8% την άλλη μέρα θα βγούν όλες οι εταιρείες μαζί και θα ανακοινώσουν νέες αυξήσεις των προιόντων τους της τάξης του 10% !!!. Αρνούνται οποιαδήποτε μείωση τιμών, ενώ θυμάμαι τον κ. ΙΩΑΝΝΟΥ σηκωμένο όρθιο, να φωνάζει και να λέει «δεν θα κάνετε εσείς ότι θέλετε, εμείς θα καθορίσουμε τις τιμές, είναι δικά μας τα προιόντα και όποιος γουστάρει ας αγοράζει». Αυτός ήταν ο ρόλος του σκληρού «μπάτσου». Δείτε τώρα και τον ρόλο του καλού «μπάτσου». Απο τον διευθυντή της ΜΙΝΩΣ ή της SONY (δυστυχώς αυτή την λεπτομέρεια δεν την θυμάμαι καλά…) να μας λέει… «ελάτε ρε παιδιά ας βρούμε μια λύση, αφού έτσι και αλλιώς το σίγουρο είναι ότι τουλάχιστον τα μισά σας μέλη θα ακολουθήσουν την πολιτική μας, με κάποιες “παροχές” επιπλέον που θα τους δώσουμε, ενώ άμεσος στόχος μας είναι να βοηθήσουμε τις μεγάλες λιανικές αλυσίδες του προιόντος μας, να ανοίξουν και άλλα σημεία πώλησης σε μεγάλους δήμους. Είναι κρίμα εσείς να “πεταχτέιτε έξω” από την αγορά». Ωμός εκβιασμός είπατε ;

Οσοι είχαν πεί ότι θα μας υποστηρίξουν είχαν πιεί το αμίλητο νερό, ενώ ακόμα θυμάμαι τον ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΤΡΙΔΗ επί τρείς ώρες που κράτησε η κουβέντα, να έχει σκύψει το κεφάλι του, να μην καταφέρνει να αρθρώσει μία λέξη και να μην συμμετέχει καθόλου στην συζήτηση. Προφανώς διαφωνούσε απόλυτα με αυτά που έλεγαν οι συνάδελφοι του, αλλά που θάρρος να διαφωνήσει ανοικτά μαζί τους. Μεγάλη υπόθεση η καρέκλα του Διευθυντή σε δισκογραφική εταιρεία.

Ουτε καταλάβαμε πώς πέρασε ο χρόνος της συνάντησης. Φύγαμε εντελώς απογοητευμένοι από αυτά που ακούσαμε. Μετά από έναν μήνα περίπου, κάναμε γενική συνέλευση στο κτήριο της ΓΕΣΕΒΕ με πάνω από 100 μέλη από όλη την Ελλάδα. Εκεί, σε αυτήν την συνέλευση απλά επικυρώθηκε ο «θάνατος του εμποράκου». Κοινώς «όσο αντέξει ο καθένας μας». Προφανώς είχαν προηγηθεί τηλεφωνήματα από ανθρώπους των εταιρειών σε συγκεκριμένα μαγαζιά, στους πιό «παλιούς» του χώρου και άρχισαν οι τοποθετήσεις του στύλ «έχω οικογένεια να ζήσω, δεν μπορώ στα πενήντα μου να τα βάλω με τις εταιρείες»…«κοιτάχτε να συμβιβάσετε τα πράγματα»….«να πάρουμε τις εκπτώσεις που μας δίνουν»…χωρίς η πλειοψηφία των μελών να έχει την διάθεση να αντιληφθεί ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο ένα μικρό ποσοστό έκπτωσης ή μια παράταση πληρωμής κατά ένα μήνα, αλλά γενικότερα πρόβλημα της οικονομικής πολιτικής των εταιρειών και ότι σύντομα θα το βρίσκαμε μπροστά μας. Μια πρόταση που έγινε για την διερεύνηση δυνατοτήτων μήπως σαν σύλλογος φτιάξουμε έναν δικό μας συναιτερισμό στο πλαίσιο της κοινής αγοράς του προιόντος από τις εταιρείες, μαζικά από όλα τα μέλη του συλλόγου, διεκδικώντας έτσι καλύτερες τιμές, αποδοκιμάστηκε εν τη γενέσει του.

Ουσιαστικά από τα τέλη της δεκαετίας του 90 αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Αυτό έρχεται σαν αποτέλεσμα των βραχυπρόθεσμων οικονομικών πολιτικών των δισκογραφικών εταιρειών που ενδιαφέρονται μόνο για άμεσα αποτελέσματα στα «κλεισίματα» των ισολογισμών χωρίς επί της ουσίας να υπάρχει μακροπρόθεσμη πολιτική για την προστασία του προιόντος. Τότε βέβαια ξεκινάει και η τεχνολογική έκρηξη του «κατεβάσματος» μουσικής από το internet, αλλά σας πληροφορώ ότι οι εταιρείες απλά παρακολουθούν χωρίς να μπορούν να επέμβουν στο συγκεκριμένο φαινόμενο. Η αντίδραση τους στην κρίση είναι σπασμωδική. Αρχίζουν να πουλάνε σε εξευτελιστικές τιμές με τον σορό, μουσικά προιόντα σε εφημερίδες και περιοδικά. Οσο η αγορά των cd γονατίζει και τα μικρομεσαία μαγαζία κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο, αρχίζουν να αναζητούν νέα σημεία πώλησης. Τα βρίσκουν στα σουπερμάρκετ, χρηματοδοτούν νέες αλυσίδες πολυκαταστημάτων, μοιράζουν αφιδώς τα προιόντα τους στα περίπτερα, αρχίζει η πώληση μουσικών κομματιών σε εταιρείες κινητής τηλεφωνίας. Η πτώση όμως συνεχίζεται. Αρχίζουν οι απολύσεις προσωπικού, περικοπές μισθών, υπερωρίες δεν πληρώνονται πουθενά, μειώνουν τα κόστη της παραγωγής του προιόντος, πνευματικά δικαιώματα μόνο στα «πρώτα» ονόματα αποδίδονται, κλείνουν τις αποθήκες τους στις οποίες δούλευαν εκατοντάδες άνθρωποι, πουλάνε περιουσιακά τους στοιχεία μέχρι και τα αυτοκίνητα διανομής, διαλύουν τα δίκτυα διανομής τους, ξενοικιάζουν γραφεία μετακομίζοντας σε μικρότερα και τέλος συγχωνεύονται μεταξύ τους. Η ζημιά όμως έχει γίνει και είναι ανεπανόρθωτη. Το προιόν έχει ευτελιστεί, έχει χάσει την «μαγεία» του, ενώ οι καλές μουσικές δουλειές είναι πλέον ελάχιστες. Και εδώ αναρωτιέται κανείς : Που πήγαν όλα αυτά τα εκατομμύρια των εκατομμυρίων σε καθαρά κέρδη που την περίοδο 1970-1990 συσώρευσε η Ελληνική μουσική βιομηχανία;
Αλήστου μνήμης, η προσωπική μαρτυρία πρώην διευθυντή Ελληνικου Ρεπερτορίου της ΜΙΝΩΣ να μου λέει ότι «όταν έπεσε η χούντα και μπορούσαμε να ακούμε ελεύθερα ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, ΜΑΝΟ ΛΟΙΖΟ, ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙ, πήγαμε και ανοίξαμε τις κλειδωμένες αποθήκες της εταιρείας. Χιλιάδες δίσκοι και κασσέτες βρέθηκαν εκεί. Είχαν φτιαχθεί πριν από το πραξικόπημα. Τα καθαρίσαμε και τα πουλήσαμε με τιμές του 75 και του 76 ενώ αυτά είχαν φτιαχθεί δέκα χρόνια πρίν. Μιλάμε για τεράστιο κέρδος. Το πολιτικό τραγούδι μέχρι το 85 μας άφησε τεράστια ποσά». Είπατε κάτι;

Για να σας «φτιάξω» λίγο περισσότερο ακόμα, να σας πώ ότι οι δισκογραφικές πληρώνουν μειωμένη φορολογία. Πώς γίνεται αυτό ; Το κράτος παρέχει το δικαίωμα κάθε χρόνο να φτιάχνεται ένα πρωτόκολο καταστροφής «άχρηστων εμπορευμάτων». Το λεγόμενο stock. Οι εταιρείες λοιπόν καταστρέφουν ότι «σαβούρα» τους έχει μείνει από παλαιότερες αποτυχημένες εμπορικά κυκλοφορίες, και το ποσό που αντιστοιχεί στο κατεστραμένο υλικό, αφαιρείται αμέσως από το ποσό που καλούνται να πληρώσουν κάθε χρόνο στην Εφορία. Καλό;

Την δεκαετία του 60 υπήρχαν καταγεγραμμένα γύρω στα 700 καταστήματα δίσκων σε όλη την Ελλάδα. Αυτήν την στιγμή δεν γνωρίζω εάν έχουν μείνει πάνω από 100 μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε όλη την χώρα. Ακόμα και οι «μεγάλες αλυσίδες » αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας. Οι παλιοί τους σύμμαχοι, τους έχουν εγκαταλείψει. Ομηρικοί καυγάδες ξεσπούν μεταξύ τους, γιατί οι εταιρείες προσπαθούν να πάρουν πίσω τις παροχές που τους έδωσαν, σε εκπτώσεις, παρατάσεις πληρωμών και παρακαταθήκες εμπορευμάτων.

Η λογική της απληστίας του κέρδους κατά την περίοδο της «χρυσής εποχής» της Ελληνικής Δισκογραφίας και οι τακτικές των τελευταίων ετών κατά την περίοδο της κρίσης είχαν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα. Με ποιά λογική ένας δίσκος cd του Μάνου Χατζιδάκη – Το χαμόγελο της τζοκόντας ας πούμε – μετά από περίπου σαράντα χρόνια από την αρχική του έκδοση και έχοντας πουλήσει παγκοσμίως πάνω από 3.000.000 αντίτυπα !!!…συνεχίζει να βρίσκεται στην κατηγορία Top Price της ξεφτιλισμένης MINOS-EMI και να πωλείται σήμερα στην τιμή των 17 ευρώ περίπου; Μιλάμε για μια από τις μεγαλύτερες «απάτες» στην ιστορία της βιομηχανίας. Είναι τα αποτελέσματα της αυτορρύθμισης της αγοράς από τα μονοπώλια των δισκογραφικών εταιρειών.

Και οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι ( καλλιτέχνες – δισκοπώλες ) που είναι ; Πουθενά !!! Ο καθένας στο μαγαζάκι του να περισσώσει ότι μπορεί. Οι μαγαζάτορες να προσπαθούν να ελειχθούν «κατά μόνας», ενώ η πλειοψηφία των καλλιτεχνών να κυνηγάει ένα καλό συμβόλαιο, με καλούς συνθέτες που θα τους δώσει μια πρόσκαιρη επιτυχία ανεβάζοντας έτσι έστω και προσωρινά τα νυχτοκάματα τους στις βραδυνές πίστες. Ολοι τους καταλαβαίνουν ότι είναι αναλώσιμα προιόντα και προσπαθούν να εκμεταλευτούν το γεγονός αυτό, για όσο ακόμα τα φώτα της διασημότητας θα «πέφτουν» επάνω τους. Ακόμα και νέοι καλλιτέχνες, νέα συγκροτήματα δίνουν γή και ύδωρ στις δισκογραφικές για λίγο glamour, λίγη φήμη, λίγη δημοσιότητα. Τα παλιά «βαριά» ονόματα έχουν αποσυρθεί και κάνουν μάλλον περιοδικές εμφανίσεις στην μουσική σκηνή του τόπου. Ετσι και αλλιώς δεν έχουν ανάγκη. Οι ίδιες οι εταιρείες δεν έχουν ανάγκη πιά. Υπάρχει όπως λένε «χρονικός ορίζοντας ανάκαμψης». Και μην σας φαίνεται περίεργο. Στήνουν τα δικά τους μαγαζιά στο internet. Αυτό σημαίνει δραστική μείωση του κόστου παραγωγής, λόγω μη κατασκευής φυσικού προιόντος. Σημαίνει βέβαια περισσότερες απολύσεις και νέα αποικιοκρατικά συμβόλαια προς τους καλλιτέχνες. Αλλά ποιός νοιάζεται ; Μήπως το κράτος ; Αυτό παρακολουθεί απλά την αυτορρύθμιση της αγοράς. Η ιστορία θα επαναλειφθεί. Μοναδική διέξοδος σε όλα αυτά φαντάζει να είναι η διακίνηση του μουσικού προιόντος από τους ίδιους τους δημιουργούς του στο internet. Χωρίς μεσάζοντες, χωρίς νταβάδες στην έμπνευση και στην δημιουργία. Για τον καταναλωτή καλό θα ήταν να στηρίξει τέτοιες προσπάθειες και κυρίως να στηρίξει μικρά επιλεγμένα δισκοπωλεία που έχουν εξειδίκευση στο ρεπερτόριο τους, σε ποιοτική μουσική από τον Ελληνικό και διεθνή χώρο.

Για τους υπόλοιπους κατεβάστε άφοβα ότι θέλετε από το internet, χωρίς να δίνεται σημασία στο ηλίθιο σλόγκαν «η πειρατεία σκοτώνει την μουσική». Οι εταιρείες την δολοφόνησαν πολύ πριν εμφανισθεί η «πειρατεία».

το καταπληκτικό κείμενο ανήκει : yiannis63